Het noordoosten van Kenia staat bekend als
gevaarlijk
gebied. De Nederlandse
ambassade raadt af erheen te reizen. In de regio Wajir
bewijst 15 jaar van
vrede het tegendeel.
Na een gewelddadige periode
waarin verschillende stammen
elkaar bevechten, start
een groep vrouwen in 1994 een uniek vredesproces. Ze zijn de
oorlog zat. Al
jaren moeten ze regelmatig onder hun bed schuilen voor
rondvliegende kogels. Eén
van deze vrouwen, Dekha Ibrahim, realiseert zich dat ook haar
ouders op dezelfde
manier onder hun bed hebben gelegen, schuilend voor de
kogels. De vrouwen nemen
het heft in eigen handen en doorbreken de spiraal van
geweld. Op een Somalische
traditionele manier bereiken ze vrede.
De bewoners van Wajir willen ook andere delen van Kenia mee
laten profiteren van
hun kennis over het stichten en bewaren van vrede. Zeker na
het etnisch-gebaseerde geweld na de verkiezingen van eind 2007. Bij
gevechten
tussen verschillende bevolkingsgroepen kwamen toen zo'n 1.500 mensen om
het
leven. Nog veel meer mensen vluchtten voor het geweld. Nog steeds wonen
veel
van hen in vluchtelingenkampen, omdat ze niet kunnen terugkeren naar hun
dorp.
Tijdens deze geweldsuitbarsting komen de vredestechnieken
uit Wajir van pas.
Dehka Ibrahim werkt achter de schermen mee aan het
herstellen van de vrede. Ze
past de lokaal gebruikte methode uit Wajir toe op de
nationale problematiek.
In de film wordt een groep jongeren gevolgd van Wajir naar
Naivasha; het epicentrum van het verkiezingsgeweld van 2008. De jeugd
probeert
elkaar te helpen door het uitwisselen van ervaringen.
Deze film is gemaakt door Dirk Verhoeven en Pepijn Crone als
een voorlichtingsfilm voor de Keniaanse jeugd, gesponsord door de
Foundation
Welfare Wajir.